Eramızdan əvvəl 1300-cü il

Misirlilər timsah ekskrementlərindən vaginal suppozitorlar üçün istifadə etməyə başlamışlar. Və bunları qoruyucu (prezervativ) kimi ümumi istifadəyə buraxmışlar. Bu isə öz növbəsində Nildə görüşlərin daha fərqli keçməsinə səbəb olurdu.

Eramızdan əvvəl 900-cü il

Çin həkimləri hamiləlikdən qorunmaq üçün qadınlara sexdən sonra civə qəbul edilməsini məsləhət görüllər. Nəticədə həm ana bətnində formalaşan uşaq, zamanlada ana zəhərlənmiş olur.

Eramızdan əvvəl 200-cü il

Ərəb qadınları dənələnmiş və əzilmiş nara daş duz və aliminum əlavə edərək yeməyə başladılar. Nəticədə nara və ərlərinə qarşı nifrə hisləri yaranırdı.

1100-cü il

Dominikan kilsəsi qadınlara sexdən həmən sonra ya qurbağanın ağzına üç dəfə tüpürməyi, yada arı ayaqlarını yeməyi məsləhət görürdülər.

1400-cü il

İtalyan qadınlar təzə sıxılmış soğan şirəsi içirdilər. O hamiləliklə mübarizədə effektiv rola malikdir. Eyni zamanda bu üsul kişiləridə özündən uzaqlaşdırmağa malikdir.

1600-cü il

Fransız qadınlara hamiləlikdən yayınmağa və aclığı yatızdırmağa sexdən sonra yeyilən baş kələm kömək edirdi.

1650-ci il

Alman qadınlar sexdən sonra cinsi orqanlarını tütün dəmləməsi ilə yuyurdular. Buna görədə, “Çəkməyə nəyinsə olmaz?” ifadəsi almanyada iki mənalı qəbul olunur.

1700-cü il

İslam mollaları qadınlara sexdən sonra altı-yeddi dəfə geriyə tullanmağı məsləhət görürdülər.

1750-ci il

Avropada müxtəlif heyvanların sidik kisələrindən və bağırsaqlarından çox istifadəliyə yarıyan qoruyucuların (prezervativlər) istehsalına başlanıldı.

1855-ci il

İlk rezin qoruyucular (prezervativlər) istehsal olunmağa başlanıldı. İlk vaxtlar yalnız öncədən sifarişlə hazırlanırdı. Eyni zamanda ölçüləri götürmək üçün həkim qəbulunda olmaq lazım idi.

1960-cı il

İlk oral kontraseptiv hazırlandı – hamiləliyə qarşı Enovid həblər.

2000-ci illər

Alimlər maye prezervativlərin kəşvinə başladılar.

Advertisements